Middeleeuwse incrustatietegel (inlegtechniek), ca. 1300–1350

Deze tegel is vervaardigd met de incrustatietechniek, waarbij een patroon in de nog vochtige klei werd aangebracht en opgevuld met een lichtere kleislib. Na het bakken ontstond een scherp contrast tussen de roodbakkende ondergrond en de lichte inleg.

De decoratie met bladeren en vogels is typerend voor de gotische beeldtaal. Vogels verwijzen vaak naar de ziel of het paradijs, waardoor een symbolisch beeld van een ideale natuur ontstaat.

Na het inleggen werd de tegel voorzien van een transparant loodglazuur. Dit gaf het oppervlak een zachte glans en maakte het beter bestand tegen slijtage.

Door de arbeidsintensieve techniek waren deze tegels kostbaar en werden zij vooral toegepast in kloosters, kerken en kastelen.

Hieronder zie je een reconstructietekening van een middeleeuwse incrustatietegel, gebaseerd op een vergelijkbaar exemplaar uit de collectie van het Abdijmuseum Ten Duinen.
De originele tegel is te bekijken via Erfgoedinzicht. Klik op de reconstructietekening om naar deze pagina te gaan.